اجزای اصلی شیشه عبارتند از: دی اکسید سیلیکون (SiO₂) و سایر اکسیدها مانند اکسید سدیم (Na₂o) ، اکسید کلسیم (CAO) و غیره. اجزای اصلی شیشه معمولی عبارتند از:
دی اکسید سیلیکون (SIO₂): حدود 70 ٪ تا 75 ٪ ، این جزء اصلی شیشه است و سختی شیشه ای و شفافیت را می بخشد.
اکسید سدیم (NA₂O): حدود 15 ٪ تا 20 ٪ ، که به پایین آمدن نقطه ذوب و ویسکوزیته شیشه کمک می کند و شکل گیری آن را آسان تر می کند.
اکسید کلسیم (CAO): حدود 5 ٪ تا 10 ٪ ، افزایش پایداری شیشه.
علاوه بر این ، ترکیب شیشه را می توان با توجه به کاربردهای مختلف برای ایجاد عینک های مختلف مختلف تنظیم کرد. به عنوان مثال:
شیشه کوارتز: مؤلفه اصلی دی اکسید سیلیکون خالص (SIO₂) است که از مقاومت در برابر حرارت بسیار بالا و پایداری شیمیایی برخوردار است و در سازهای نیمه هادی و ابزارهای نوری استفاده می شود.
Glass Glass: حاوی اکسید بور (B₂O₃) ، دارای ضریب انبساط پایین و مقاومت در برابر دمای بالا است و معمولاً در وسایل آزمایشگاهی و محصولات شیشه ای مقاوم در برابر گرما مورد استفاده قرار می گیرد.
glass Glass: حاوی اکسید سرب (PBO) ، دارای ضریب شکست بالا و امکان مسدود کردن اشعه X است و در ابزارهای نوری و شیشه محافظ استفاده می شود.
فرآیند تولید شیشه شامل ذوب شدن مواد اولیه مانند ماسه کوارتز ، خاکستر سودا (کربنات سدیم) و آهک است و آنها را خنک می کند تا یک جامد آمورف با یک ساختار نامنظم تشکیل شود. این فرآیند ویژگی های مواد غیر فلزی غیر آلی آمورف را به شیشه می دهد و به طور گسترده در ساخت و ساز ، مبلمان ، ظروف و مزارع دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.
